Spivack kan naar mijn inziens inderdaad het beste gezien worden als visionair. Zolang de term Semantic Web al bestaat, is het gehuld in een zweem aan utopische voorspellingen. En de vraag blijft altijd hoe moeten we een implementatie in het huidige Web zien of bewerkstelligen. Spivack gaat daar inderdaad inhoudelijk niet op in, behalve dat hij vertelt dat het een laag wordt over het huidige Web heen. Ik persoonlijk denk dat er nog een belangrijke barriere in het gehele proces zit dat getackled moet worden: rekenkracht.
Het is niet voor niets dat Powerset alleen als (search)laag over Wikipedia kan functioneren.

Ik ga in ieder geval verder met het ontwikkelen van (semantische) metadata applicaties + API’s. Ik vermoed dat we door dergelijke initiativen vanzelf langzaam in een wellicht ‘Semantisch Web’ evolueren en anders in ieder geval in een hybride vorm waar meer begrip bestaat over Webdata.
Ik kan me dus wel vinden in Spivack’s ideeen over de kracht van linking van kennis eilanden. Alleen hoe krijgen we partijen zover dat ze hun ‘kennis’ openen voor de wereld?

Alex Iskold schreef op ReadWriteWeb ook een interessant stuk over Semantic Search Semantic Search: The Myth and Reality

hoewel ik Spivack waardeer vind ik het toch allemaal wat ontastbaar wat hij schrijft; het zijn vage voorspellingen die ongetwijfeld uit zullen komen, maar de vraag is nu juist hoe en wanneer. Zijn gebruik van het woord ‘intelligentie’ komt ook niet veel verder dan dat van ons alledaags taalgebruik, en daarbinnen is deze term onvoldoende gedefineerd omzinvol te gebruiken als je echt vooruit wilt.

een groot probleem wat bijvoorbeeld op treed is dat de huidige top-down aanpak (globale standaarden proberen op te leggen die verder gaan dan alleen het format) niet gaat werken omdat deze beperkend werken op de implementatie van semantische kennis in de niches. Binnen deze niches wil je niet beperkt worden door een globale standaard die geen meerwaarde biedt. Er zullen verschillende standaarden voor het representeren van de nichekennis komen. De uitdaging gaat hem zitten in het koppelen van deze verschillende kennisrepresentaties om tot het globale idee te komen. Hierin zullen mensen de link tussen de eilanden moeten leggen.

Ik denk dat Spivack dit ook zo ziet, maar vindt het jammer dat hij daar niet verder op in gaat: hoe gaan we dat, met welke mechanismen, wanneer doen?